それは秘密です

วันนี้ได้พูดคุยเรื่อง それは秘密です ที่อัดเสียงในห้อง
เป็นเรื่องที่น่าอับอายมาก เพราะทำได้ไม่ดีมากๆ ไม่ดีจนอยากจะให้ F ตัวเอง

เรื่อง メタ言語 อาจดูเป็นเรื่องใหม่ แต่ถ้าลองคิดให้ดีแล้ว เวลาพูดภาษาไทยก็จะใช้อยู่บ่อยๆ แต่กลับไม่ใช้เวลาพูดภาษาญี่ปุ่น เช่นคำว่า "แกรู้ป่าวว่าเขาทำไงต่อ...." หรือ "เป็นไงต่อไปรู้ป่ะ" เป็นต้น เพราะเวลาพูดภาษาญี่ปุ่นมัวแต่กังวลกับคำศัพท์และไวยากรณ์ จนไม่มีเวลามานั่งคำนึงถึงメタ言語

วันนี้ได้เรียนรู้การใช้ メタ言語 เวลาสนทนามากขึ้น และหวังว่าตัวเองจะนำไปใช้ในชีวิตจริงได้ต่อไป

เรื่องต่อมาอการเลือกคำศัพท์ ตอนที่อยู่ญี่ปุ่นเวลาเล่าอะไรให้เพื่อนฟัง คนญี่ปุ่นมักจะช่วยเรา คือ พยายามเข้าใจในสิ่งที่เราเล่า แม้ว่าเราจะพูดผิด ใช้คำผิด หรืคำช่วยผิดก็ตาม ส่งผลมาถึงปัจจุบันที่เวลาเราพูดภาษาญี่ปุ่นเราคิดว่า ไม่ต้องพูดเพอร์เฟคก็ได้ เพราะเดี๋ยวเขาก็ทำความเข้าใจเอาเอง

จนเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ตอนอัดเสียงที่ไม่มีเพื่อนคอยช่วย เราก็เลยตายคาที่ไปเลย เพราะเราไม่เคยกังวลกับการเลือกใช้คำศัพท์ ทำให้ตอนที่อัด(ซึ่งเรากดดันตัวเองว่าต้องพูดให้ดี)ไม่สามารถตัดสินใจเลือกคำศัพท์ได้ เลยทำให้คำพูดที่เราเล่าออกมาฟังดูตลกและไม่เข้ากับเนื้อหา เช่น จะพูดว่า "เธอก็กังวลมาโดยตลอด" ก็ดันมาเลือกใช้คำว่า 「ずっと不満だった」เมื่อมาอ่านดูทีหลังก็พบว่าความหมายมันไม่ถูกต้อง

นอกจากการเลือกคำศัพท์แล้ว ไวยากรณ์ที่ใช้ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ได้เรียนรู้มากมายในวันนี้
ดังที่อาจารย์ได้บอกในชั่วโมงเรียนว่า คนญี่ปุ่นจะใช้受身มากกว่า และยังใช้รูป「～しちゃう」มากด้วยเช่นกัน เนื้อหาที่เป็นเรื่องเกี่ยวกับความร้อนอกร้อนใจของผู้หญิง เมื่อใช้ไวยากรณ์受身จะนำเสนอเนื้อหาได้ตรงและชัดเจนกว่า ผู้รับสารก็เข้าถึงได้ง่ายกว่าเช่นกัน

ส่วนตัวเราเองนอกจากจะไม่ได้ใช้รูป受身แล้ว ยังใช้ไวยากรณ์ธรรมดาๆผิดด้วย

ก่อนจบขอแก้ตัวนิดหนึ่งละกัน คือตอนอัดเสียงมันไม่ได้อารมณ์ว่าเรากำลังคุยให้เพื่อนฟังจริงๆ เลยได้แต่พูดแบบส่งๆ หรือเรียกว่า "ไม่อิน" ก็ได้ ทำให้ผลงานออกมาห่วยแตกสุดๆ